Gummen

Van die uren, dagen zelfs, die je het liefst uit wilt gummen. Ze liggen vlak achter me, zit er eigelijk nog in. Gummen is wat ik wil. Alsof het allemaal niet gebeurt is. Gewoon verder. Gewoon, gewoon saai gewoon; wat blijkt dat soms toch een groot geluk.
Afgelopen week waren we gewoon aan zee. Op het strand met een fles wijn, een bal, vlieger en in goed gezelschap. Onze oudste stuurde z’n vlieger naar de hemelblauwe lucht. Naar de zon om precies te zijn en ik maakte er een foto van.
Wat ik terug zag irriteerde mij. Eigenlijk krijg ik altijd wel de foto’s zoals ik ze van tevoren in mijn hoofd bedenk. Soms voeg ik er een filter aan toe en dan is-ie goed, de foto. Nu niet. De foto was wazig, de vlieger onzichtbaar en het leek net of er een soort van sticker voor de zon, het grote licht, was geplakt. Alsof niemand het mocht zien. Als in uitgegumd.
Afgelopen vrijdag kwam het telefoontje en hoop implodeerde en landde uitgeteld op de grond. Helemaal K.O. De foto viel er in gedachte dwarrelend bovenop en leek te zeggen dat het goed is zo. Het werd plots een van de best gelukte foto’s van de laatste tijd, maar óh wat voelt het oneerlijk dat-ie gemaakt moest worden.
Hoije Gijs, ’t geit dich good!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s